czwartek, 21 września 2017

Zatrzymać lub rozsadzić

Nie mam pojęcia czy to ze względu na burdel informacyjny wokół nas. Czy po prostu reklamy tak wpływają na człowieka, ale ja co rusz muszę się stopować. Świat szaleje!
Co jakiś czas łapię się na tym, że ja za dużo chcę.
Przykładowo.

Wprowadzę się w stan euforii. Bóg. Rodzina. Dom. Oczekiwanie na dziecko. Wszystko piękne. Rozumiem, że to jest dla mnie najważniejsze. To jest to czemu chcę się poświęcić. A tu ZONG!

Zaraz do głowy wpada "genialny" pomysł na biznes i rura do przygotowań! Daję się w to wkręcić i czuję się źle. Bo za dużo czasu zaczynam poświęcać na dany pomysł. Czuję, że to nie jest to co powinienem robić i po chwili przypominam sobie o tym co jest najważniejsze. Wtedy skrucha, powalony znowu stwierdzam, że dałem się złapać.

Hej! Wiem, że nie mam prawa tłumaczyć się reklamami i wciąż pędzącym światem bla bla bla... Wiem co jest nie tak. Myślę, że czas zacząć pracować nad koncentracją. Postawić sobie kilka najważniejszych celów (w moim przypadku przypomnieć) i maksymalnie się na nich skupić. Laserowa koncentracja - tak pisze Bartek Popiel w swoim audiobook'u. Tego mi brakuje. No i tyle. Biorę się do roboty. Nie ma co płakać.

Poza tym przestudiuję jeszcze raz 7 nawyków skutecznego działania S. Covey. Pamiętam, że bardzo mądrze ujął tematykę równowagi w swoim życiu.

No i najważniejsze to co ks. Pawlukiewicz mówił: „Jak Jezus jest pierwszy w życiu, to wszystko jest na swoim miejscu.”

Do dzieła kochani. Doba jest za krótka.

środa, 22 lutego 2017

Jak radzić sobie z rozpraszaczami?

Warunki czysto akademickie. Kilku facetów w jednym pokoju. Jeden, jako miłośnik seriali spędza przed telewizorem resztę swojego życia. Drugi gra szóstą godzinę w grę komputerową. Oczywiście nie mam nic przeciwko temu. Każdy robi to na co ma ochotę. Jednak nie jest łatwo zająć się czymś konstruktywnym przy tak wielu rozpraszaczach.


Naprawdę nie mam na co narzekać, dzięki nim mam kontakt towarzyski i mogę sobie porozmawiać na różne tematy. Jednak mam swoje obowiązki i nie chcę ich zaniedbywać z błahych powodów. Mimo, iż są wokół mnie naturalne rozpraszacze i nieustannie zmieniające się warunki (często zmieniam miejsca zamieszkania, czyt. delegacja) udaje mi się realizować swoje cele.

Pomimo nocnej zmiany udało mi się nie przespać całego dnia i wstałem po sześciu godzinach. Poranna toaleta po czym szybkie zakupy. Obiad. Kilka rozdziałów książki. Trening. I teraz piszę ten post. Musiałem założyć słuchawki, żeby nie słyszeć tego tandetnego serialu. Scenariusze są tak ułożone, żeby nieustannie zwracały naszą uwagę. Bardzo ciężko się skupić, gdy w tle ciągle są jakieś krzyki, kłótnie i szablonowe dramaty ludzkie. Wszyscy wiemy, że najlepiej sprzedają się emocje, a w telewizji jest ich bardzo dużo.

Dlatego bardzo nie lubię, jak podczas rozmowy bądź wspólnego obiadu jest włączony telewizor w tle. Dochodzi nawet do tego, że chamsko podchodzę i wyłączam pudło bzdetów. Po czym nastaje przebudzenie. A towarzyszące mi osoby same zaczynają rozmawiać i szukać tematów do dyskusji.
A już w ogóle nie dopuszczam do tego, żeby pracować z telewizorem. Jednak dzieląc pokój z lokatorami należy być tolerancyjnym i radzić sobie sprytnie. Nie ma sensu wszczynać kłótni.

Jak sobie radzić z takimi rozpraszaczami?


Może twoi rodzice wolą oglądać durny serial niż z tobą porozmawiać. Być może, twoja kobieta woli spędzać czas grając w gierki na smartphonie. Ale co z tego? Ty nie musisz tego robić. A jeżeli, uważasz, że to przez nich marnujesz swój czas to weź się ocknij. Czy ktoś każe Ci robić to samo co oni?

Niedawno razem z moją narzeczoną odkryliśmy, że wielką frajdę sprawiają nam gry planszowe. Bardzo ciekawa forma rozrywki, zwłaszcza przy większym gronie. Warto spróbować. Dla znudzonych chińczykiem czy warcabami mam rozwiązanie. Powstało bardzo dużo nowoczesnych gier tego typu. Idee są podobne, ale są różne ciekawe tematy. Dla każdego znajdzie się coś ciekawego. Istnieją sklepy internetowe specjalizujące się wyłącznie w sprzedaży planszówek.

Trochę odbiegam od tematu.

Czytam sporo książek na temat sukcesu w życiu i biznesie. I dotychczas wszędzie pisali o ustalaniu celów i planowaniu jak je osiągnąć. Szczerze? Olewałem to. Wydawało mi się to totalnie bezsensowne. Jednak pewne doświadczenia zmieniły moje podejście do tego.

Brian Tracy pisał, że człowiek bez celu jest jak statek bez steru dryfujący na morzu, który w każdej chwili może się rozbić.

Wspominam ten cytat, ponieważ chcę wam opowiedzieć coś o mim życiu.

Obecnie pracuję w delegacji w branży związanej z motoryzacją. Razem z narzeczoną zdecydowaliśmy się na tę rozłąkę, ponieważ chcemy zaoszczędzić pieniądze na nasze wesele. Nie posiłkując się kredytem, aby nie zadłużać się na samym starcie. W naszym rodzinnym miasteczku zarobki są słabe więc postanowiliśmy działać i podjęliśmy decyzję o moim przeniesieniu się do firmy, w której możliwe jest zarobienie większych pieniędzy. Oczywiście nie na stałe!

W skrócie ustalenia był takie:

Cel: Zarobienie i odłożenie określonej kwoty na wesele.
Plan działania: Praca w delegacji oraz duża liczba nadgodzin.

Z takimi wartościami przyjechałem do pracy i łapałem się wszystkiego by zarabiać jak najwięcej. Miałem cel i robiłem wszystko by go osiągnąć. Nadgodziny, oszczędzanie, nagłe przeniesienie się na projekt w Niemczech. Wszystko to robione z myślą o naszym efekcie finalnym.

Na razie plan działa i jesteśmy coraz bliżej celu.

Patrząc na moich współpracowników to 80% z nich są jak te statki bez steru. Nie mam całkowitego wglądu do ich finansów, ale po małym wywiadzie z nimi mogę powiedzieć, że ich całkiem spore pieniądze zostały „przejedzone”. Mam na myśli, że ich wydatki nie są przemyślane.

Lekarstwem na rozpraszacze i błądzenie to własne cele i plany. Znając je będziesz wiedzieć co warto robić, a co nie. Dzięki temu będziesz wiedzieć czy siódma godzina spędzona przy grze komputerowej doprowadza Cię do tego co chcesz osiągnąć. Jeżeli inwestujesz pieniądze, to po to, żeby osiągnąć coś konkretnego.

Mam cele, ale zapominam o nich, albo łatwo się poddaje...


Bombardowani przez reklamy i miliony informacji bardzo łatwo zapomnieć o swoich celach. Wczoraj twoimi marzeniami było rentierstwo, a dzisiaj już w to miejsce wjechał nowy Mercedes?

Przede wszystkim warto zastanowić się nad tym co jest dla ciebie wartościowe i co jest ważniejsze. Życie jest nieprzewidywalne i może zakończyć się bardzo szybko. Kiedy zdecydujesz czego tak naprawdę chcesz to zapieczętuj to! Weź kartkę, długopis i zapisz swoje cele. Idealnym przykładem określenia swoich zadań jest Mirek Burnejko, który w tym wpisie zapisał swoje cele/zadania w sposób profesjonalny.

Dążąc chociaż do jednego sensownego celu jesteś bardziej skuteczny od osoby, która może zarabia więcej od Ciebie, ale skupia się na wszystkim, a zarazem na niczym. Ponad to osiągasz sukces w konkretnych sferach życiowych i zwyczajnie nie błądzisz. Nie ma sensu dalej dryfować, zastanów się czego tak naprawdę pragniesz, zapieczętuj to na piśmie i działaj. Z rozbudzonym pragnieniem sukcesu możesz osiągnąć wszystko, bo jesteś wielkim człowiekiem.

Pamiętaj o tym.


sobota, 18 lutego 2017

Mężczyzna ma przerąbane

Człowiek jest zlepkiem miliona doświadczeń. To właśnie życie od urodzenia kształtuje naszą osobowość i nasze umiejętności. Niesamowite, jak bardzo ludzie z naszego środowiska wpływają na nas. Niemal od każdego można przejąć jakieś ciekawe umiejętności. O decydowaniu, jak chcemy postępować pisałem tutaj. Dzisiaj chcę poruszyć temat, który jest obecnie trochę zamącony.


Higiena osobista i schludny wygląd to podstawa. Oczywiście, że należy dbać o siebie, z tym nie należy się kłócić. Ćwiczenia i rozbudowywanie muskulatury też są spoko, bo wspomaga samopoczucie i zdrowie. Czyste ubrania na czasie, to normalna sprawa. Tylko powiedzcie mi, kiedy zostaje przekroczona granica? Nikogo nie zamierzam krytykować, bo kwestie wyglądu i life stylu są osobiste. Po prostu chcę się dowiedzieć, jakie zachowania są już mało męskie?


Cenię sobie wypady do lasu na wycinkę drzew. Spotykają się tam faceci z przeróżnych sfer, którzy wspólnymi siłami wycinają drzewa i przetransportowują je do siebie, by rodziny miały ciepło w domu. Nie ukrywam, że praca nie jest łatwa. Ja zazwyczaj jeździłem zimą na takie wycinki. W trudnych warunkach z minusową temperaturą wrzucaliśmy wycięte drzewa na przyczepy. Praca trwała od rana do wieczora. Po takiej pracy byłem wykończony.


Wspominam o tym dlatego, że to były cenne doświadczenia w moim życiu. Uczyły szacunku do pracy i przypominały, że życie to nie bajka. I wiecie co? Tam widziałem prawdziwych facetów. Ludzie, którzy biorą sprawy w swoje ręce i działają, aby ich rodziny nie marzły. Brzmi banalnie, ale tam nikt nie dbał o to, kto jak wygląda. Wszyscy mieli cel i dążyli do jego osiągnięcia. Wspominam o tym, ponieważ są to cenne lekcje. Zwłaszcza dla młodych ludzi. Ciężka praca kształtuje charakter.


Nie namawiam, aby zarabiać w ten sposób na życie, jednak od czasu do czasu, warto wziąć się za coś niecodziennego.

Facet. Jaki ma być facet?


Naprawdę nie mam pojęcia, nie mam żadnego konkretnego autorytetu. Ja przyjmuję takie założenie, że troszczę się swoją rodzinę i robię dla nich wszystko co najlepsze. Mimo sukcesu zawodowego wyzbyłem się jakichkolwiek niepotrzebnych pragnień. Super auta czy inne luksusy odeszły do lamusa. Poważnie, ważniejsze jest dla mnie to, żeby moja rodzina mogła żyć godnie i bezpiecznie. Sukces w domu jest dla mnie taki, gdy moi bliscy mogą przy mnie rozkwitać. Bez strachu czy obaw o moją reakcje.

Jedną z moich wad jest czytanie książek. Bardzo często walczę ze sobą by nie kupować ich za dużo!

Przede wszystkim mi, jako mężczyźnie, nie odpowiada bycie egoistą. Wszelkie rozwody i zostawianie dzieci jest cholernie samolubne. Wiem, że są różne sytuację, ale jestem przekonany, że moje dzisiaj, jest efektem tego co robiłem wczoraj. Z resztą, tak jak u innych. Czy czasem ciągłe kłótnie w związku, nie są efektem wytykania błędów drugiej osobie? Wiadomo, że łatwiej jest znajdywać winę w innych, ale najczęściej problem leży w nas samych. Może nie w każdym przypadku, ale rozwiązanie jest w zasięgu naszej ręki.

Jeżeli uważasz, że jesteś facetem i chcesz być głową rodziny. To znaczy, że chcesz być liderem. Więc zadaj sobie takie pytanie: Jaki powinien być przywódca?

Przede wszystkim być przykładem, nie hipokrytą.

Chcesz mieć szanujące się małżeństwo? Szanuj je. Chcesz, żeby panowała radość i spokój? Bądź ciepłym i czułym człowiekiem. Chcesz, żeby rodzina była ze sobą szczera? Mów prawdę, tylko i wyłącznie. Twoje kłamstwa zawsze wyjdą na jaw.

Koleś, nie bądź dzieckiem. Bierz wszystko na klatę i bądź odpowiedzialny za wasze życie. Nie jęcz, jak to jest źle. Słuchaj potrzeb swojej rodziny i działaj. Nie ma większego spełnienia w życiu, jak służenie jej.


I bez dziwnych wymówek, wszystko jest możliwe.  

czwartek, 16 lutego 2017

Ludzie! Czytajcie mnie! Warto?

Jeszcze dziesięć dni i minie pierwszy miesiąc mojej działalności na tym blogu. Nie ma sensu podawać tutaj liczby czytelników. Ważne, że ilość czytających sukcesywnie wzrasta i to mnie cieszy. Nie ma nic bardziej pocieszającego, jak świadomość, że to co robisz trafia do kogoś, zarazem talenty rozwijają się i nie idą na marne. Gdy odpalam platformę Bloger, na której oparty jest mój blog, z bananem na twarzy obserwuję statystki. Blog jest odwiedzany! Sukces!

Znajdą się cynicy, że taka mała ilość to żaden wyczyn, ale ja cieszę się z małych rzeczy. W końcu przyjdzie czas, że czytelników zacznie przybywać i przybywać. Wszystko to kwestia czasu. Jestem pewny siebie, a to dlatego, że jak już za coś się zabiorę to na poważnie. Dlatego staram się wciąż pisać i publikować nowe wpisy, żebyście mogli czytać coraz to nowsze teksty. Oczywiście, że są obowiązki praca, dom. Jednak udaje mi się znaleźć te klika chwil by pisać. Często pracuję tak, że pierwszego dnia napiszę tekst, a dopiero drugiego dnia przeredaguję go lub stwierdzę, że to nie nadaje się i piszę nowy. Staram się, aby teksty były dobrej jakości. Wiadomo, że cały czas uczę się.

Według mnie, by blog mógł w ogóle funkcjonować, to muszą na nim znajdować się co najmniej dwa nowe wpisy tygodniowo. Oczywiście byłoby lepiej, gdyby było więcej, ale to w przyszłości, gdy zajmę się tym w pełnym wymiarze godzin. Mam na myśli fakt, że nie będę musiał pracować na etacie, a zajmę się tylko blogowaniem oraz projektami związanymi ze stroną. Nie będę przed wami tego ukrywał, chcę zawodowo zajmować się blogowaniem i będę do tego dążył.

Będę naprawdę wdzięczny, jeżeli zostaniecie ze mną i będziecie śledzić mój rozwój. Z mojej strony mogę zaoferować wam ciekawe projekty, które powoli zaczynają kreować się w mojej głowie i już niedługo zajmę się ich realizacją.

Ustaliłem sobie również za cel, że w lipcu będę przenosił się na własną domenę oraz hosting. Bardzo fajnie jest tutaj na Blogerze. Przede wszystkim jest za darmo i całkiem nieźle funkcjonuje. Jednak to nie wystarcza, jeżeli chcę zająć się tym na poważnie. Na chwilę obecną profesjonalne polskie blogi są na wysokim poziomie. A zatem ja również nie mogę zbytnio odstawać. Przynajmniej w kwestii layout'u.

Blogosfera stała się moim konikiem. Lubię przeglądać inne portale i nawet nie wyobrażacie sobie ile blogów jest na wymarciu. Ostatni wpis był opublikowany rok temu bądź dawniej i nie rzadko jest to pierwszy, a zarazem ostatni tekst. Jest trochę bałaganu z tym, ale myślę, że nie ma co się tym przejmować. Takie widmo blogi powstają na skutek impulsu, a później brakuje już chęci do pisania nowych postów. We mnie ta idea długo dojrzewała i zapał do pracy nie minie tak szybko. A nawet jeżeli mi się danego dnia nie chce, to i tak piszę. Czekanie na wenę, to zgubne podejście do tworzenia. Najlepszą receptą jest po prostu usiąść i pisać. Po kilkunastu minutach nadchodzi nawał pomysłów i słów, a później wystarczy tylko redagować.

Zacząłem czytać książki o blogowaniu, jak i ogólnie o sztuce pisania. Jest to pomocne nie tylko w uzupełnieniu warsztatu, ale nawet jako pogłębienie mentalności pisarza/blogera. Bardzo istotną rolę odgrywa samo podejście autora do swojej pracy. Jest to temat na osobny wpis, ale w skrócie powiem wam, że na początku sporo trzeba powalczyć ze samym sobą, aby móc wpaść w tryb pisania. Poza tym wiele rzeczy wydaję się ciężkie w początkowym etapie, a później idzie coraz lepiej. A co przychodzi łatwo nie sprawia żadnej frajdy. Uwierzcie mi.


Tak więc staram się rozwijać jak najszybciej i pisać dla was coraz lepsze teksty. Z czasem zacznę wdrażać nowe projekty do mojego bloga i zacznie to wyglądać wszystko coraz to bardziej profesjonalnie. Oczywiście nieszablonowo :)

poniedziałek, 13 lutego 2017

Hej Polsko!

Wróciłem do Polski, tym razem na stałe. Projekt w Niemczech zakończył się z wielkim hukiem, a wraz z nim odleciała moja całkiem przyzwoita pensja. Mówi się trudno, rynek wciąż się zmienia to i projekty nie mogą trwać wiecznie. Jak teraz o tym myślę, to miałem wielkie szczęście, że załapałem się na te zlecenie. Wszystko to była gra przypadków, ale również szybkich decyzji i działań. Przez co poniosłem trochę kosztów, ale z kilkakrotnym zwrotem (naprawdę zwariowana historia). Co tu dużo pisać, cieszę się z tamtej delegacji, ponieważ podreperowaliśmy swoje finanse osobiste i bardzo dużo udało nam się odłożyć (mi i mojej narzeczonej). Podwójny sukces to taki, że udało nam się nie zapomnieć, że mamy cele i nie przetrwoniliśmy za dużo pieniędzy z myślą: „przecież zarabiamy więcej, możemy sobie pozwolić”. O nie! Na szczęście zdrowy rozsądek wygrał i mądrze operowaliśmy gotówką. Może nie w pełni było wszystko kontrolowane, ale efekt jest zadowalający. Najważniejsze jest to, że jesteśmy świadomi, że bardziej chodzi nam o to, żeby być, niżeli mieć. A im więcej gotówki uda nam się odłożyć na start, tym więcej czasu w przyszłości będziemy mogli poświęcić dla siebie i swoich pasji. Ot taka prosta kalkulacja :)

Za granicą postanowiłem unikać wszelkich fast food'ów i starałem się samemu gotować. Mimo, iż nie było zbytnio warunków do tego, to udało mi się zawsze coś wymyślić. Można? - można! Przy każdym zjeździe do domu robiłem większe zakupy spożywcze i kupowałem walutę w naszym kantorze, by móc ograniczyć płatności kartą. Chciałem uniknąć wszelkich prowizji naliczanych przy każdej takiej transakcji. Równie ciekawą inicjatywą jest to, że w Niemczech nawet butelki plastikowe mają kaucję (w moim regionie 0,25 €/szt.) co zmusza do ekologii, jak i uczy szacunku do pieniędzy. Możliwe, że ja to odbieram dwojako, ale bardzo podoba mi się taka inicjatywa. Super rozwiązanie dla problemów ze sortowaniem odpadów.

Moja partnerka wykonuje dużo rękodzieł zwłaszcza w formie dodatków do prezentów. Bardzo oryginalnie i bogato prezentują się takie upominki, a nie rzadko jest to praktyczny prezent. Ponad to dużo wykonuje ozdób do domu, dzięki czemu nasze mieszkanie wygląda bardzo przytulnie, a koszt takich akcji nie jest duży. Ostatnimi czasy postanowiła zrobić torebkę z makulatury czy biżuterię z innych materiałów, które wydawały się do niczego. Całe szczęście, że ma taki talent. Ja niestety mam dwie lewe ręce do takich rzeczy. Kiedyś nawet poprosiła mnie, żebym pomógł jej z jedną ozdobą. Gdy zobaczyła, jak idą mi prace, od razu zmieniła zdanie! Do dzisiaj się z tego śmiejemy. Również zrezygnowała z usług kosmetyczki i kupiła sobie akcesoria do malowania paznokci (lampę, żele itp.). Nie dość, że sama oszczędza na tym, to jeszcze zarabia, ponieważ koleżanki zaczęły u niej robić sobie paznokcie.

I tak sobie radzimy, bardzo się cieszę, że moja dziewczyna jest bardzo pomysłowa i kreatywna. Nasze charaktery są bardzo odmienne, ale dzięki temu fajnie się uzupełniamy i tworzymy ciekawy duet. Z taką kobietą można wiele zdziałać, a satysfakcja, że oboje coś tworzymy jest podwójna!

Życzę wam, abyście te walentynki mogli również spędzić z osobami, które bardzo kochacie. Życie w rozłące jest bardzo ciężkie. Zwłaszcza, gdy zmusza nas do tego sytuacja materialna w domu. Powiem wam, że bardzo łatwo się przyzwyczaić do większych pensji, a później powrót do kraju jest ciężki. Przed wyjazdem warto ustalić sobie próg czasowy. Rok, dwa lub więcej, w zależności od potrzeb, ale warto to zrobić, bo czas bardzo szybko ucieka. Chyba nikt nie chce stracić zbyt wiele czasu ze swoją rodziną. Dzieci tak szybko rosną, a ich dzieciństwo nigdy nie wróci. Pamiętajcie, że zawsze jest jakieś rozwiązanie.


A co jest dla was najważniejsze w życiu?

czwartek, 9 lutego 2017

Dlaczego w moim życiu nic się nie zmienia?

W czasie szkoły średniej robiłem kurs prawa jazdy, gdzie poznałem Łukasza. Opowiadał mi, że przez ostatnie trzy lata jeździł w każde wakacje na zbiory truskawek w Holandii. Praca nie była lekka, ale całkiem nieźle płatna, jak na młodego człowieka wystarczało w zupełności. Streścił mi jak to wszystko dokładnie wyglądało i podał kontakt do właścicieli gospodarstwa. Byłem strasznie nakręcony na ten wyjazd i chciałem bardzo tam jechać, żeby zarobić na swoje pierwsze auto. Marzył mi się wtedy VW Passat. Od razu zacząłem liczyć ile zarobię, ile czasu tam będę. Zacząłem wyobrażać sobie, jak to będzie fajnie oraz ile kasy to zarobię. Właściciele chętnie zgodzili się na mój przyjazd i pracę. Zbliżała się data wyjazdu, a ja nie wykonałem żadnych przygotowań ani czynności związanych z wyjazdem. I wiecie co zrobiłem? Jak każdy reaktywny człowiek, machnąłem ręką i znalazłem głupią wymówkę. Tak pożegnałem się z pieniędzmi i wymarzonym passatem. Na szczęście było to bardzo dawno temu i polepszyło się u mnie z tym głupim nawykiem.

Ile takich okazji przelatuje nam koło nosa? Możliwe, że początkowo nawet zwrócą naszą uwagę na siebie, ale ile razy znajdujemy głupie wymówki by po prostu zrezygnować. Od dzisiaj mówimy nie! Załóżmy, że wiemy czego chcemy i mamy założone cele krótko i długoterminowe dotyczące naszego życia. Jednak same planowanie i rozmyślanie nie sprawi, że tak się stanie. Owszem dobrze ułożony plan to połowa sukcesu, ale nie można zapomnieć o działaniu. Czyli konkretnych czynnościach prowadzących nas do celu. Jest to element bez którego nic się nie zmieni w naszym życiu.


Niestety nie dam rady przesuwać rzeczy myślami więc muszę ruszyć do tego tyłek. Nawet jeżeli mam w głowie całą historię, to dopiero sprzedam książkę, gdy ją napiszę i przeredaguję. Nic samo się nie zrobi, a maksymy i czcza paplanina są puste bez konkretnych przykładów stosowania tych wywodów. Brian Tracy w swojej książce pisze, że człowiek ma w sobie dwa mechanizmy. Sukcesu i porażki. Mechanizm porażki powoduje, że człowiek działa po najmniejszej linii oporu, bez zastanawiania się nad długofalowymi konsekwencjami wykonywanych działań. Ten mechanizm działa automatycznie 24/7. Dostrzegasz w sobie coś z tych cech?

Ty jesteś wehikułem. Cele i plany są twoją mapą. A działanie jest twoim napędem. Rozumiesz? Te trzy elementy muszą współgrać, żebyś w ogóle ruszył. To jest logiczne, ale wielu ludzi nie zdaje sobie z tego sprawę. Poważnie. Na pewno spotkaliście w swoim życiu osoby, które często narzekają na niską pensję oraz jak to byłoby dobrze zarabiać pięćset złotych więcej. A czy ci ludzie zrobili cokolwiek aby to zmienić? Innym przykładem są ludzie, którzy słuchają ciekawych przemówień, cytują ludzi sukcesu, ale na tym się kończy.

Mój przyjaciel wysyłał mi ostatnimi czasy bardzo ciekawe linki do artykułów dotyczących rozwoju osobistego i pisał mądre rzeczy. Szczerze pomyślałem, że facet wziął się za siebie i swoje życie. Z dobrym nastawieniem postanowiłem go odwiedzić i z nim porozmawiać. W rzeczywistości niestety nie było tak fajnie, jak się na to zapowiadało. Nie ukrywam, że było trochę cienko z nim i więcej nie chcę pisać na ten temat. Mam nadzieję, że czytasz to stary i wyciągniesz coś z tego!

Internet jest pełen treści motywacyjnych, które potrafią dać kopa, ale bez działania to na nic się nie zda. Bardzo dobrze jest pogłębiać swoją wiedzę i upewniać się co się chce robić w życiu. Ale jak można być tego pewnym w stu procentach, jeżeli nie zacznie się tego robić? Niektórzy marnują w ten sposób swoją edukację, ponieważ uczą się przedmiotów nie wiedząc jakie ma to zastosowanie w życiu. A nie da rady dowiedzieć się tego póki nie poeksperymentuje się w rzeczywistości. Mam na myśli, że studia na kierunku graficznym mogą się wydawać fajne, ale jeżeli wcześniej nie spróbujesz pracy na programach graficznych, to później może być niemiłe zaskoczenie, że to jednak nie to. Mamy możliwość wyboru więc warto przemyśleć i przetestować różne możliwości zanim coś się wybierze. A gdy wpadniemy na naszego konika, to do dzieła! Działajmy i to nie tylko tak, jak w programie. Pracujmy ponad programowo. Doskonale wiadomo, że nie wszyscy nauczyciele są ambitni dlatego sami stawiajmy sobie poprzeczkę i codziennie róbmy coś w danym kierunku. Po co obwiniać innych, że słabo nas czegoś nauczyli skoro możemy sami to nadrobić, a nawet przewyższyć. A to już jest wyczyn.

Żyjąc w erze informacji mamy niesamowity dostęp do wiedzy i wszelkich nowości. Jesteśmy farciarzami, że żyjemy w takich czasach. Ale nie zapominajmy, że bez konkretnych działań wszelkie te informację przepadną i nic w naszym życiu się nie zmieni.


Jeżeli macie również jakieś przemyślenia na ten temat, to nie zapomnijcie napisać o tym w komentarzach :)

wtorek, 7 lutego 2017

A Ty jaką jesteś czekoladką?

Przeprowadziłem bardzo ciekawą i przypadkową rozmowę z Tomaszem K. Kierowcą znalezionym w serwisie Bla Bla Car. Był to naprawdę dobry kompan do rozmowy, z ciekawym doświadczeniem. Przedsiębiorczy człowiek, który od młodych lat próbuje dorobić się sukcesu. Miał kilka biznesów za sobą i obecnie ma firmę jednoosobową w Berlinie. Pracuje przy wykończeniach wnętrz (malowanie, szpachlowanie itp.). Tak, przedsiębiorczość w wersji 1.0. Jednak bardzo doceniam takich ludzi, ponieważ nie narzekają na swój los tylko działają, żeby go zmienić. Tak, to nazywa się proaktywność. Opowiem wam po trochu o czym rozmawialiśmy.


Działaj. Rób cokolwiek. Szkoda twojego czasu na obijanie się. Wszystko w życiu Ci się przyda.



Racja. Nic się w moim życiu nie zmieni gdy będę oglądał za dużo telewizji. Jedynie co, to przybędzie mi kilogramów. Chyba, że będę oglądał programy naukowe na rowerku stacjonarnym. (To jest myśl!) A tak na poważnie, żeby była reakcja musi najpierw być akcja. To jest naturalne prawo i tego nikt nie zmieni. Jeżeli marzysz o pewnej rzeczy bądź stanie, np. o większej pensji. To jest to reakcja, skutek. A poprzedzać to musi akcja, działanie. To jest logiczne, jak na roli. Co zasiejesz, to zbierzesz. Dzięki Tomkowi przypomniałem sobie o tym. Uświadomiłem to sobie ponownie. Także, działamy :)


Myśl.


No właśnie. Tomek wspominał, że wszędzie są okazje. Opowiadał mi o tym, jak lata temu pracował na etacie za granicą i pewnego razu wypatrzył giełdę używanych mebli i obrazów. Gdy wrócił do Polski kupił starą T4 i w długą! Biznes utrzymał się dwa lata. Przyznał, że czegoś zabrakło, ale było to dla niego cenne doświadczenie. Życie daje nam przeróżne okazje i należy tylko otworzyć swój umysł. "Następny interes do zrobienia jest tuż za rogiem.” 


Pracuj uczciwie.



O tym nie można zapomnieć. Oszustwa i kłamstwa na nic się nie zdają, ponieważ klienci oraz twoi pracownicy szybko to wychwycą i nie będą chcieli współpracować. Nie polecam żyć z zaburzoną spójnością wewnętrzną. Wszelkie problemy życiowe i psychiczne rodzą się właśnie z problemów związanych z uczciwością względem siebie. Nie wierzysz? Sprawdź to! Jeżeli zdarza się Tobie permanentnie oszukiwać bądź kłamać. Odpowiedz sobie szczerze, jak się czujesz? Jak wygląda twoje życie? Czy czegoś ci brakuje? Daj sobie chwilę na to. A następnie zrób mały eksperyment i żyj zgodnie z prawdą. Na początku może być ciężko, ale sprawdź jak się z tym czujesz. Jakie są relacje z innymi. Polecam wypróbować na sobie takie małe badanie, efekty mogą być zaskakujące, a koszt przedsięwzięcia niewielki. I uwierzcie mi. Każde kłamstwo wyjdzie na jaw. Prędzej czy później.


Zbieraj kontakty.

Rozmawialiśmy o tym, że warto być otwartym na ludzi i poznawać ich inny punkt widzenia, który często jest odmienny od naszego. Każdy człowiek ma wartość i wiedzę, której kiedyś możesz potrzebować więc warto słuchać innych by móc dowiedzieć się czegoś nowego. Nie namawiam do ślepej wiary we wszystko w co usłyszymy. Jakąkolwiek informację należy filtrować przez swój umysł. Ile ludzi tyle idei.

Poza tym nigdy nie wiesz w jakiej będziesz sytuacji, a warto znać ludzi, którzy mogą Ci pomóc bądź doradzą w potrzebie i na odwrót. Pomagając innym zyskujesz satysfakcję i przyjaźń innych. A już na pewno, gdy wysłuchasz mówcę ze szczerą empatią.


Tu stówka, tu stówka.



Rozmawialiśmy o tym jak zacząć z biznesem. Od razu kokosów nie będzie, to na pewno. Zaczyna się od małych kroczków. Pomału do przodu, aż wskoczysz na wysokie obroty. Nie można zapomnieć, że tego trzeba się nauczyć. Warto próbować. Trochę tu, trochę tu i rozwijać się. Wdrażać to coraz nowsze projekty i ukierunkować się w tym co na pewno zadziała.


W rodzinie jest siła.

No i na koniec mój ulubiony temat.
Rodzina jest dla mnie najważniejsza, tak samo dla Tomka. Oboje jesteśmy daleko od niej, ale wszystko co robimy to z myślą dla niej. Ciągle do niej wracamy i kierujemy się nią w życiu. Nikt, ani nic nie zastąpi Ci rodziny. Żadne pieniądze, kumple czy przyjemności. Kocham moją rodzinę i uwielbiam jej służyć. To daje mi takiego kopa i dolewa tak wysoko oktanowego paliwa życiowego, że chwilami czuję się niezniszczalny. Poważnie.


To na tyle. Bardzo chciałem podzielić się naszą luźną rozmową podczas podróży do Gorzowa Wlkp, ponieważ miło jest spotkać ludzi którzy nadają na tych samych falach i przedstawiają podobne wartości oraz zasady. Zwłaszcza, gdy takie rzeczy dzieją się przypadkiem. To była naprawdę ciekawa podróż, a niesamowite jest to, że po kilku minutach wskoczyliśmy w świetną konwersację. Mimo, że trwała zaledwie trzy godziny.







Życie jest jak pudełko czekoladek; nigdy nie wiesz, na co trafisz...

Zaskakujące kogo w życiu można spotkać. Dla mnie jest to fascynujące, że życie jest takie nieprzewidywalne. Czasami pozytywne, czasami trochę gorzej, ale wszystko w życiu się przydaje. Każde doświadczenie coś wnosi do twojego wnętrza, a to od Ciebie zależy jak to przetrawisz.

Jeżeli spodobał wam się wpis, to dajcie znać o tym w komentarzu :)